eetteam
Laarzen
Er is een ding dat ik graag laat zien: mijn rode rubberen laarzen. Die vind ik zo stoer….
Verder vragen mensen wel eens hoe het met mijn eet-vorderingen gaat:
Soms stroef en soms niet.
Ik heb eigenlijk nooit zin in boterhammetjes, ik doe alsof ik kauw, maar eigenlijk probeer ik die boterham op mijn tong te laten smelten. Onder zware druk wil ik nog wel eens goed kauwen en snel slikken.
Met de warme maaltijd gaat het wel redelijk, maar dat is afhankelijk van wat mama gekookt heeft: spinazie en rode kool vind ik bijvoorbeeld heel lekker. Ook als ik frietjes krijg, dan weet ik wel hoe ik moet kauwen.
Er is dus nog wat werk aan de winkel.
Leeftijd: bijna 3 en een half jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
Gegroeid
Een tijdje terug ben ik weer eens op controle geweest in het ziekenhuis.
Een van de meest belangrijke onderdelen van die controle zijn altijd mijn gewicht en mijn groei. De uitslag was wel verrassend: ik weeg 9,4 kg en ben 85.6 cm groot. Dat is een behoorlijke vooruitgang sinds de laatste keer, en het lijkt er dan ook op dat ik wat groeiachterstand begin in te halen.
Dat valt overigens ook wel te zien op mijn groeigrafiek. Volgens mama komt dat ook door de roomboter.
Verder hebben we het gehad over het poepprobleem dat ik eerder had (ik durfde nooit goed te poepen en hield het daarom heel lang op), maar dat is over. Zoals onlangs vaker bericht doe ik dat bijna dagelijks op het potje.
Tijdens een van de laatste gesprekken met het eetteam is ter sprake gekomen om de sondevoeding, die ik ‘s avonds nog krijg, langzaam af te bouwen, maar dat vonden mama en papa toen niet zo’n goed idee, omdat ik immers ook nog moet groeien. De bedoeling van het eetteam is natuurlijk dat ik honger ga ontwikkelen, die ik kan gebruiken bij mijn eettherapie. Maar ook de arts vond het niet zo’n goed idee (‘Never change a winning team’ waren haar woorden).
Die arts wilde mij nog onderzoeken en toen ze met de stethoscoop naar mijn buik aan het luisteren was, deed ik eerst heel diep zuchten, en toen zei ik: “genoeg geweest”, maar de arts was nog niet klaar. Ze moest wel een beetje lachen.
Iedereen was blij, dus ben ik het ook 
Leeftijd: bijna 3 en een half jaar
Kijk ook: [ eetprobleem groeigrafiek ]
Ziekenhuis 09-06-2009
Vorige week woensdag ben ik met mama, papa en Kyra in het ziekenhuis geweest, voor een controlegesprekje.
Ten eerste ben ik gewogen en gemeten: 8950 gram en 82 centimeter (zie groeigrafiek). Helaas zit er geen groei meer in, zowel in gewicht als lengte.
Dit ‘ongemakje’ is kenbaar gemaakt aan enerzijds mijn dietiste, die tegen mama heeft gezegd dat er niet meer voeding in kan dan nu, omdat ik anders overvoed raak (ik wist niet eens dat dat kon). Anderzijds is dat ook besproken met de arts in het ziekenhuis, die nu graag mijn ontlasting wil onderzoeken. Mogelijk dat mijn lichaam het wel binnenkrijgt, maar niet goed opneemt.
Verder hadden we het ook nog over mijn algemene gezondheid, ontwikkeling en wat nog meer en dat was allemaal goed. Alleen het eetteam wil mij niet meer begeleiden om nog onduidelijke redenen (nog maar een keer per week), want mama en papa vonden het eigenlijk niet zo goed gaan.
Leeftijd: 3 jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
Osteopathie enzo
Het is alweer een tijdje geleden dat papa iets schreef, voornamelijk door tijdgebrek, maar hier is er weer eentje. Toch eens kijken of ie niet regelmatiger iets kan schrijven, want anders zijn jullie helemaal niet meer op de hoogte van mijn belevenissen.
Het derde en uiteindelijk laatste bezoekje aan de osteopaat heeft niet gebracht wat mama en papa ervan gehoopt hadden: dat ik zou gaan eten. Nu eet ik wel al een heleboel, en het lijkt de goede kant op te gaan. Zo krijg ik dagelijks twee keer een broodmaaltijd, en dat gaat er redelijk in. Ik hoef in ieder geval niet meer die vieze pap, maar fruithapje, groentenhapje (tegenwoordig iets aangedikt met aardappel, voor de calorieën én voor de structuur) en pudding zijn nog steeds van de partij. Mama en papa hadden een evaluatiegesprek met het eetteam, maar echt concrete acties zijn hier niet uit voortgekomen. Mama en papa vonden het een heel stuk slechter gaan, dus nauwelijks voortgang.
Verleden maand heb ik mijn derde verjaardag gevierd, en dat was heel leuk. Uiteraard hebben we veel kadootjes gekregen, maar ook een grote taart:
Verder was er ook nog Pasen, waarbij we eieren geverfd, gezocht en gegeten hebben (ja ja, zelfs ik heb een of meerdere eieren gegeten – ik vind alleen dat gele spul vies).
Deze laatste foto is genomen nadat we net eieren hadden gezocht met alle kindjes van de buurtvereniging. Behalve Kyra zie je ook nog Michelle en Nick (de buurkinderen), terwijl we hand-in-hand naar huis lopen. Hier zie je pas goed op hoe klein ik ben (let eens op Kyra helemaal links: die is ongeveer 10 cm groter dan ik, maar precies een jaar jonger).
Verder is er natuurlijk ook nog moederdag geweest: Kyra en ik hebben voor mama een hartje gemaakt van brooddeeg en die ook helemaal zelf geschilderd met vingerverf. Dat was leuk…
Oh ja, het belangrijkste komt nog: ik ben naar de kapper geweest. Of eigenlijk twee keer op één dag. De eerste kapster had mij helemaal verknipt, en daarom ben ik met mama nog naar een andere kapper geweest, die het weer een beetje netjes heeft gemaakt. Maar mijn haartjes zijn nu een heel stuk korter.
Dit was voordat ik naar de kapper ging:
En dit erna (beetje wazig, want ik wilde niet meewerken aan die foto, met verknipt haar…):
Leeftijd: 3 jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
Stress
Diana denkt te weten wat er met mij aan de hand is: op het moment dat ik moet eten word ik gestresst. Dat klinkt logisch, want vóór en na het eten ben ik een heel ander kind dan tijdens het eten.
Nu gaan ze kijken wat ze daartegen kunnen doen.
Het eten zelf gaat wat moeizamer, slechter dan eerst, maar het was te verwachten dat er meer weerstand van mij zou komen.
Leeftijd: bijna 3 jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
