groei
Controle in het ziekenhuis
Verleden week ben ik op mijn driemaandelijkse controle geweest in het ziekenhuis.
Eerst werd ik gewogen en gemeten: 10,75 kg en 88.2 cm, dat is 350 gram zwaarder, respectievelijk 1,8 cm groter dan drie maanden geleden.
De dokter van het groeien vond dat goed en veel: kinderen van mijn leeftijd groeien maximaal 4 cm per jaar, maar als ik iedere drie maanden zoveel groei als de laatste drie maanden, dan zou ik over een jaar 7,2 cm gegroeid zijn. En dat is goed.
Daarna zijn wij gaan lunchen in het restaurant, en dat vond ik leuk.
Toen moesten wij nog even wachten op de volgende dokter, want we waren wat vroeg, maar gelukkig was daar ook nog die grote glijbaan.
Bij die andere dokter, die eigenlijk kinder-gastro-enterologe is, bespreken mama en papa altijd de rest, zoals mijn vorderingen op eetgebied, vorderingen op gebied van poepen (daar heb ik al eens problemen mee gehad, en daar heeft deze mevrouw mij mee geholpen), maar ook de rest.
Zo heeft ze vorige week even naar mijn oren gekeken, want volgens mama en papa zijn die wat slechter geworden. Mijn oorgangen zijn wat nauwer, maar niet dat ik daar last van zou moeten hebben. Ze heeft mij wat neusdruppeltjes gegeven.
Binnenkort moet ik mijn oren laten testen.
Leeftijd: 4 jaar
Kijk ook: [ groeigrafiek ]
Uitdagingen
Hoe gaat het eigenlijk met mij?
Ik ben sinds een half jaar niet meer echt gegroeid, en dat is lastig, want dat staat mijn vorderingen bij het eetteam natuurlijk ook in de weg: je kunt meer aandacht besteden aan de kwaliteit van het eten, maar daarmee krijg ik niet genoeg calorieen binnen om goed te kunnen groeien. Nu hoor ik je denken: besteed dan meer aandacht aan die groei, maar dan eet ik binnenkort niet meer.
En zo zitten mama en papa constant in overleg met dietistes aan de ene kant, en het eetteam (waar die dietiste eigenlijk deel van zou moeten uitmaken) aan de andere kant. Iedereen doet vreselijk zijn best, maar heeft tegenstrijdige belangen.
En nu dat ik binnenkort (deze week wellicht?) met groeihormonen ga beginnen wordt het extra spannend: elk calorietje gaat dan in mijn groei (althans dat verwacht mijn vaste ziekenhuisarts) en dan moeten mama en papa zeker opletten dat ik niet te tenger wordt.
Verder ga ik nog wekelijks naar een logopediste: ook daar maak ik goede vorderingen, waarbij de grootste nadruk lag op mijn enerzijds hoge stemmetje, anderzijds mijn snelheid van spreken. Beide zijn nu al omlaag gebracht, wat mijn verstaanbaarheid ten goede komt.
Leeftijd: bijna 4 jaar
Kijk ook: [ eetprobleem groeigrafiek ]
Yes!
Hij is binnen! De goedkeuring om te beginnen met de groeihormonen, zodat ik kan gaan groeien.
Helaas moeten we nog even wachten, want we konden niet eerder dan volgende maand terecht bij de hormonen-arts, maar ja: hij is binnen!
Voor een jaar althans. Volgend jaar moet ik weer gekeurd worden, en als ik niet gegroeid ben, dan moeten we weer stoppen. Maar dat duurt dus nog een jaar!
Leeftijd: bijna 4 jaar
Gegroeid
Een tijdje terug ben ik weer eens op controle geweest in het ziekenhuis.
Een van de meest belangrijke onderdelen van die controle zijn altijd mijn gewicht en mijn groei. De uitslag was wel verrassend: ik weeg 9,4 kg en ben 85.6 cm groot. Dat is een behoorlijke vooruitgang sinds de laatste keer, en het lijkt er dan ook op dat ik wat groeiachterstand begin in te halen.
Dat valt overigens ook wel te zien op mijn groeigrafiek. Volgens mama komt dat ook door de roomboter.
Verder hebben we het gehad over het poepprobleem dat ik eerder had (ik durfde nooit goed te poepen en hield het daarom heel lang op), maar dat is over. Zoals onlangs vaker bericht doe ik dat bijna dagelijks op het potje.
Tijdens een van de laatste gesprekken met het eetteam is ter sprake gekomen om de sondevoeding, die ik ‘s avonds nog krijg, langzaam af te bouwen, maar dat vonden mama en papa toen niet zo’n goed idee, omdat ik immers ook nog moet groeien. De bedoeling van het eetteam is natuurlijk dat ik honger ga ontwikkelen, die ik kan gebruiken bij mijn eettherapie. Maar ook de arts vond het niet zo’n goed idee (‘Never change a winning team’ waren haar woorden).
Die arts wilde mij nog onderzoeken en toen ze met de stethoscoop naar mijn buik aan het luisteren was, deed ik eerst heel diep zuchten, en toen zei ik: “genoeg geweest”, maar de arts was nog niet klaar. Ze moest wel een beetje lachen.
Iedereen was blij, dus ben ik het ook 
Leeftijd: bijna 3 en een half jaar
Kijk ook: [ eetprobleem groeigrafiek ]
Over groeihormonen
Een tijdje terug ben ik op gesprek geweest bij een hormonenmeneer, om te praten over de zin of onzin om al met groeihormonen te beginnen.
Mijn groeigrafiek begint namelijk af te buigen van het normale groeipatroon, en dat vonden mama en papa zorgwekkend.
Het probleem is eigenlijk als volgt: er is geen enkele zorgverzekering die een groeihormoonbehandeling vergoedt voor de 4de verjaardag, en zoals jullie uit het vorige bericht weten ben ik er pas 3. Zo’n behandeling kost volgens die hormonenmeneer ongeveer 20000 euro per jaar (en ik heb die groeihormonen dan nodig totdat ik niet meer groei, zeg tot mijn 16de of zo).
Op de vraag van papa of het dan zinvol was om zelf te betalen, zei die hormonenmeneer (een hele aardige meneer trouwens) dat alle achterstand die ik nu opliep, binnen een half jaar na start van de groeihormoonbehandeling weer zou inhalen, dus het zou eigenlijk weggegooid geld zijn.
Maar mama en papa waren een beetje bang voor pesterijen op school, juist omdat ik zo klein ben. Maar pesterijen schijnen pas voor te komen vanaf een leeftijd van 6, en dan ben ik net zo groot als de rest… of ik heb een grote mond
Later deze week moet ik weer op controle in het ziekenhuis.
Leeftijd: 3 jaar
