onderzoek

Nog meer onderzoek

Gisteren ben ik voor onderzoek in het ziekenhuis van Maastricht geweest. Daar werd ik onderworpen aan twee onderzoeken, beiden met een röntgen-apparaat:

  • Het eerste onderzoek was een slik-video: ik moest wat contrastvloeistof drinken en de arts keek dan hoe die vloeistof ging. Meteen konden we zien dat er niets mis was met mijn slikmechanisme, en ook dat ik geen reflux heb (in tegenstelling tot die kinderarts in Heerlen die dat wel meende te zien)
  • de tweede foto werd gemaakt van mijn buikstreek, maar daarover weet ik nog niets (en mama en papa ook niet).

Dus we moeten wachten tot volgende week wat daar uit de bus komt…

Leeftijd: bijna 1 en een half jaar

woensdag, 8 augustus 2007 Ziekenhuisperikelen Geen Reacties

Uitslag

Gisteren is mama met mij bij de kinderarts geweest. Zij zou de uitslag bekend maken van al die onderzoeken die ik heb moeten ondergaan.

De meest zinnige uitslag kwam van de logopediste: zij meende dat ik lijd aan een ‘reflux’: een slecht sluitende kringspier onderaan mijn slokdarm, waardoor ik sneller een vol gevoel heb. Aangezien de kinderarts niets beters kan verzinnen, moet ik binnenkort 24 uur in het ziekenhuis blijven om dat te laten onderzoeken, door middel van een zogenaamde zuurmeting.

Ik krijg dan een sonde door mijn keel. Maar wanneer dat is hangt af van of er plaats is op de kinderafdeling.

Ow, ik weeg op dit moment 5650 gram en ben 65 cm groot.

Ik hou jullie op de hoogte.

Leeftijd: 1 jaar

Kijk ook: [ groeigrafiek ]

vrijdag, 25 mei 2007 Ziekenhuisperikelen Geen Reacties

Onderzoekjes

Zo, het is alweer een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb. Gisteren ben ik met mama naar de osteopaat geweest. Die mevrouw heeft mij onderzocht en vond meerdere dingen die met mij mis waren:

er was iets met mijn sleutelbeen aan een kant, spanningen rond het hart en mijn maag, de spijsverteringskanalen aan een kant, en iets met mijn mond. Die mevrouw heeft de spanningen weggenomen, maar nog niet bij mijn mond. Ze zei ook dat het eten al beter zou gaan, en wat denk je: ik deed opeens ietsje beter eten.

Leeftijd: 1 jaar

woensdag, 9 mei 2007 Ziekenhuisperikelen Geen Reacties

Zweettest

Afgelopen vrijdag moest ik naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken en om een zweettest te doen. Die laatste was mislukt.

Vandaag mocht ik het nog eens overnieuw proberen. Alweer zat zo’n zuster aan mij te friemelen, en daarom moest ik weer huilen. Maar mama en papa troostten mij gelukkig.

Deze keer lukte te zweettest wel: alle waarden waren normaal, dus dat is niet de oorzaak van mijn ‘klein-zijn’.

Woensdag moet ik naar de dietiste. Die gaat mama dan vertellen wat er verbeterd kan worden aan mijn eten, zodat ik beter ga groeien.

Leeftijd: 1 jaar

maandag, 23 april 2007 Ziekenhuisperikelen Geen Reacties

Bloed prikken

Vandaag ben ik in het ziekenhuis geweest: ik moest bloed laten prikken en een zweettest doen.

Toen ik binnenkwam, kreeg ik een toverpleister op beide handjes: die zouden ervoor zorgen dat ik niets zou voelen van het bloedprikken. Ik vond die dingen, die door verband op hun plek werden gehouden maar lastig en daar moest ik een beetje om huilen.

Toen mocht ik even in de speelkamer gaan spelen. Dat vreemde speelgoed vond ik maar niets, maar gelukkig hadden mama en papa wat speelgoed van thuis meegebracht: er gaat toch niets boven je eigen speelgoed.

Toen moest ik naar een ander kamertje voor de zweettest. Door middel van elektrische stroompjes probeerden twee zusters mij aan het zweten te brengen. Daarvoor moest ik 3 kwartier stil zitten en alhoewel het allemaal geen pijn deed vond ik het maar niets en heb de hele tijd gehuild. Papa en mama zijn toen liedjes voor mij gaan zingen en toen ging het een beetje met mij. Die zweettest was niet gelukt (waarschijnlijk zweette ik niet genoeg), dus ik moet maandag nog eens :’(

Daarna mocht ik weer in de speelkamer.

Toen moest ik naar weer een ander kamertje en daar moest ik op een groot bed gaan liggen. Twee zusters gingen toen minstens 15 buisjes vullen met mijn bloed. Ook hiervan voelde ik gelukkig niet zo heel veel, maar ook hier moest ik weer stil liggen en dus ook weer huilen. Ik was ook al een beetje moe.

Toen ik weer thuis was mocht ik naar de Teletubbies kijken en voelde ik mij al snel beter.

Leeftijd: 1 jaar

vrijdag, 20 april 2007 Ziekenhuisperikelen Geen Reacties
 
Created By Bunk Bed