osteopaat
Tijd voor actie
Afgelopen week heb ik weer een druk weekje gehad: allereerst ben ik bij de osteopaat geweest voor mijn tweede bezoek. Zij vertelde dat de expansie (mijn wil tot groeien), die ze de vorige keer ‘aangezet’ heeft, nu heeft versterkt. Ik ben normaal gesproken niet iemand die zich een uur lang laat befriemelen, en zeker niet als ik daarbij stil moet liggen, maar Pauline lukt het aardig om mij in die positie te houden. Ik zou nu niet meer recalcitrant worden, maar ik ben het nog steeds een beetje van de vorige keer (zie dit bericht).
Verder ben ik deze week bij twee afdelingen van het ziekenhuis geweest, namelijk bij afdeling genetica en op controle bij de kinderpoli. Bij afdeling genetica was ik, omdat ik een hele tijd geleden onderzocht ben op allerlei genetische defecten (om mijn ‘klein zijn’). Daar is toen niets uitgekomen. Nu vertelde iemand dat ik mogelijk het syndroom van Noonan heb, en mama en papa hebben dat aangekaart bij het ziekenhuis. Omdat Noonan gepaard gaat met uiterlijke kenmerken, wilden zij mij nog een een keertje zien. Vooralsnog is er geen reden om aan te nemen dat ik Noonan heb (gelukkig maar), maar het zou wel een aantal dingen verklaren, waaronder mijn eetprobleem. Bij Noonan-patiënten gaat dat in bijna alle gevallen vanzelf over (en daar zou dan mijn eettherapie op aangepast kunnen worden). Ze gaan mijn case voorleggen aan een in Noonan gespecialiseerd arts in Nijmegen, en afhankelijk wat die meneer zegt, krijg ik een bloedonderzoek. Verder is mij nog wat wangslijm afgenomen om een Mozaiek-meting te verrichten naar Turner (het zat niet in mijn bloed, maar mogelijk wel ergens anders).
Bij de kinderpoli ben ik gewogen en gemeten. Alhoewel mijn gewicht in overeenstemming is met mijn lengte, is die laatste af aan het buigen van de normale curve: ik ben dan wel klein, maar ik maakte het normale groeipatroon door. Nu lijk ik niet meer zo hard te groeien als dat ik zou moeten. Daarom neemt mijn vaste arts nu contact op met afdeling endocrinie, om af te stemmen of groeihormonen niet nu al zinvol zouden zijn. Eigenlijk zou ik daar pas mee starten op mijn vierde. Daar krijgen mama en papa vrijdag uitslag over.
Tot zover heeft de expansie-behandeling van de osteopaat nog geen effect, maar misschien moet ik nog helemaal los komen.
Het eten van boterhammetjes gaat nog steeds moeizaam, de rest gaat wel, maar ik denk wel dat mama en papa zien dat ik daar eigenlijk geen zin in heb. De orthopedagoog had voorspeld dat mijn weerstand nog veel groter zou worden, maar tot dusver hou ik mij in.
Leeftijd: bijna 3 jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
Na vier weken
Inmiddels heb al ik vier weken eettherapie achter de rug. Vanaf morgen hoef ik niet meer naar Op De Bies, maar komen de mensen van daar mij thuis voeden.
Het waren vier zware weken, vooral voor mama, want die moest mij iedere dag, twee keer per dag, brengen en ophalen bij Op De Bies. Op het laatst was het helemaal moeilijk, want toen vond er een soort overdracht plaats, waarbij mama (en ook papa) mij al mochten/moesten voeden. Op zo’n moment moest mama Kyra wegbrengen naar bijvoorbeeld oma, en dat was een rennen… dat was niet leuk meer.
Maar nu wordt het hopelijk wat rustiger: mama hoeft de deur niet meer uit, en de mensen van Op De Bies komen bij ons thuis.
Inmiddels eet ik al het volgende:
- pap (dat vind ik nog het moeilijkst)
- pudding
- fruithapje
- groentehapje
Dat klinkt allemaal een beetje vreemd voor een meisje van mijn leeftijd, maar he, we kunnen niet allemaal perfect zijn 
.
Eerder deze week ben ik nog bij de logopedist geweest, om te kijken hoe het met mijn spraak zit, en of ik bijles nodig heb. Dat krijg ik binnenkort te horen, maar die bijles komt pas als ik klaar ben met de eettherapie.
Vorige week heb ik nog een bezoekje gebracht aan een osteopaat. Zij constateerde dat mijn ruggegraat mijn groei tegenhield, en heeft dat vrijgemaakt. Ik zou de week erna wat meer weerstand bieden aan mama en papa door die behandeling, en dat heb ik dan ook maar gedaan . Over een paar weken moet ik daar nog eens naartoe.
Leeftijd: bijna 3 jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
Onderzoekjes
Zo, het is alweer een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb. Gisteren ben ik met mama naar de osteopaat geweest. Die mevrouw heeft mij onderzocht en vond meerdere dingen die met mij mis waren:
er was iets met mijn sleutelbeen aan een kant, spanningen rond het hart en mijn maag, de spijsverteringskanalen aan een kant, en iets met mijn mond. Die mevrouw heeft de spanningen weggenomen, maar nog niet bij mijn mond. Ze zei ook dat het eten al beter zou gaan, en wat denk je: ik deed opeens ietsje beter eten.
Leeftijd: 1 jaar
