teletubbies
Eigen mening
Hoe langer hoe meer krijg ik inspraak in allerlei zaken, zoals bijvoorbeeld niet alleen dat ik een filmpje wil zien, maar ook welk filmpje dat is. Meestal heb ik hierbij de keuze uit: Teletubbies, Bumba, Tik-Tak, Nijntje en Little People.
Papa en mama vinden dat wel grappig en geven mij meestal mijn zin 
Leeftijd: 2 jaar
Op verzoek
Zo, daar ben ik weer eens. De afgelopen tijd is ontzettend druk geweest voor mijn hele gezinnetje en daarom heb ik papa even geen opdracht gegeven om mijn belevenissen te noteren op mijn weblog.
Er is zoveel gebeurd dat ik een lang bericht schrijf.
Teletubbies
Zoals je weet houden mijn zusje Kyra en ik heel erg veel van TV kijken. Mijn favoriete programma’s zijn Teletubbies en Bumba, dat kleine clowntje. Soms gaat Kyra voor de TV staan, en dan moet ik ook dichtbij gaan zitten, om alles goed te kunnen zien.
Wat ik de tussentijd goed heb geleerd is de TV aan- en uit te zetten op de meest (voor papa en mama) ongelegen momenten. Maar nu heeft papa iets gemaakt, waardoor ik de TV niet meer kan ‘bedienen’. Ik had namelijk geleerd dat als ik naar bedje moest, de TV mocht uitzetten.
Wat ik dan ook mag, en dat vind ik heel leuk, is zelf de trap opklimmen. Als ik dan op de derde trede sta, kan ik het licht op de overloop aanzetten.
Eetteam
Ool hier is al veel gebeurd: papa en mama hebben een filmpje van mij gemaakt, waarin mama mij eten aanbiedt, en ik dat weiger (anders had ik immers geen eetteam nodig ).
Ondertussen heeft die meneer van het eetteam, een orthopedagoog, dat filmpje gezien en besproken met mama en papa, en ze hebben les gekregen hoe ik weer kan eten:
Ten eerste boden mama en papa mij eten aan terwijl ze vroegen of ik alstublieft wilde eten, en trokken een beetje angstig terug als ik weigerde. Dat was dus verkeerd: nu krijg ik bevelen (althans, zo lijkt het), zo van “mondje open” en “afslikken”, en er wordt een hoop geklapt en gevierd als ik daadwerkelijk mijn mond open en het eten afslik. Vind ik wel gezellig. De eerste dagen moest ik twee hapjes tijdens elke “maaltijd” (waarvan 4 per dag), maar ik kon al meteen 3. Nu doe ik er 5 met gemak, en soms zelfs meer. Langzaam maar zeker worden dat er steeds meer.
Verder krijg ik voorlopig alleen Danoontjes, want die vind ik wel lekker, dus niet allerlei voedsel door elkaar. Mijn sondevoeding zal nog wel even blijven.
Kortom: deze aanpak lijkt bij mij te werken. Ik drink tegenwoordig ook altijd een beetje via een rietje, want voorheen deed ik net alsof ik dronk.
Carnaval
In de tussentijd is er ook nog carnaval geweest: dat was al mijn tweede carnaval (mijn derde als je de tijd in de buik ook meetelt ) en wij (Kyra en ik) mochten mee. Eerst hebben wij de optocht van Kerkrade gekeken, maar toen regende het heel hard. Wij zaten gelukkig wel droog in de kinderwagen.
Daarna (de volgende dag) zijn wij nog naar het werk van mama geweest, waar ik de hele tijd mocht dansen en met andere kindjes mocht spelen.
Kortom, zeer geslaagd.
Leeftijd: bijna 2 jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
Foto’s
Toen ik in het ziekenhuis lag, zijn er veel foto’s van mij genomen. Ik wil je de leukste laten zien.
Zo moest ik in de gootsteen in bad. Beetje vreemd, maar wel lekker . Ik vond dit de meest geschikte foto om te publiceren. Let ook even op mijn opgestoken haar.
Papa heeft zeker 100 kilometer met mij rondgereden op dit autootje. Omdat ik nog niet met mijn voeten op de grond kom, moest papa mij duwen. Maar papa vond dat wel leuk om te doen. En ik vond het ook leuk.
Ik heb ook bezoek gehad van de Clini Clowns. Die twee clowns waren heel leuk, zelfs mama en papa moesten lachen (en als je goed op de foto kijkt zie je achteraan een verpleegster staan die ook heel hard moest lachen). Die Clini Clowns doen goed werk, dus als je ooit een goed doel zoekt om te sponsoren, denk dan ook eens aan hen.
Er was verder niet zo heel veel te doen in dat ziekenhuis, dus keek ik vaak naar een speciaal voor mij geregelde TV met wel 100 afleveringen van de TeleTubbies (het waren maar 5 afleveringen, maar ik heb ze zeker honderd keer gezien). Zo lag ik dus in mijn kleine gevangenis (waar ik mijzelf optrekken heb geleerd).
Verder was het altijd dikke pret als mijn zusje op bezoek kwam (en die kwam iedere dag), zoals hier te zien is op deze foto.
Leeftijd: 1 jaar
Bloed prikken
Vandaag ben ik in het ziekenhuis geweest: ik moest bloed laten prikken en een zweettest doen.
Toen ik binnenkwam, kreeg ik een toverpleister op beide handjes: die zouden ervoor zorgen dat ik niets zou voelen van het bloedprikken. Ik vond die dingen, die door verband op hun plek werden gehouden maar lastig en daar moest ik een beetje om huilen.
Toen mocht ik even in de speelkamer gaan spelen. Dat vreemde speelgoed vond ik maar niets, maar gelukkig hadden mama en papa wat speelgoed van thuis meegebracht: er gaat toch niets boven je eigen speelgoed.
Toen moest ik naar een ander kamertje voor de zweettest. Door middel van elektrische stroompjes probeerden twee zusters mij aan het zweten te brengen. Daarvoor moest ik 3 kwartier stil zitten en alhoewel het allemaal geen pijn deed vond ik het maar niets en heb de hele tijd gehuild. Papa en mama zijn toen liedjes voor mij gaan zingen en toen ging het een beetje met mij. Die zweettest was niet gelukt (waarschijnlijk zweette ik niet genoeg), dus ik moet maandag nog eens :’(
Daarna mocht ik weer in de speelkamer.
Toen moest ik naar weer een ander kamertje en daar moest ik op een groot bed gaan liggen. Twee zusters gingen toen minstens 15 buisjes vullen met mijn bloed. Ook hiervan voelde ik gelukkig niet zo heel veel, maar ook hier moest ik weer stil liggen en dus ook weer huilen. Ik was ook al een beetje moe.
Toen ik weer thuis was mocht ik naar de Teletubbies kijken en voelde ik mij al snel beter.
Leeftijd: 1 jaar
