ziek
Spannend
Ik ben vorige week nog een aantal dagen stevig ziek geweest: maandag tot en met woensdag ben ik maar thuis gebleven. Nu gaat het alweer, ik hoest nog een beetje, en snotter nog wat.
Voor de laatste word ik volgende week geopereerd: buisjes in de oren en mijn neusamandelen geschaafd. Daar moet ik natuurlijk sterk voor zijn, dus deze week nog maar flink aansterken.
Leeftijd: bijna 5 jaar
Ziek, ziek, ziek
Afgelopen weekend ben ik weer eens behoorlijk ziek geworden: hoesten, niezen, koorts, de hele klimmbimm.
Kyra had het ook al, maar die is al aan de beterende hand.
We hebben papa en vooral mama flink wakker gehouden, de laatste paar nachtjes.
Leeftijd: bijna 5 jaar
Ziek
Verleden week ben ik een paar dagen ziek geweest, ik had overal pijn, zelfs in mijn kleine teen.
Ik voelde me een beetje hangerig en moe, had koorts, en voelde me niet lekker.
Soms wilde ik gaan spelen, maar als ik dan het gekozen speelgoed wilde gaan gebruiken, was ik weer te moe en ging ik weer op de bank liggen.
Gelukkig heeft mama mij goed verzorgd en was ik na twee dagen weer beter.
Op de eerste dag dat ik weer naar school ging, werd Kyra ziek. Omdat Kyra niet alleen wilde blijven, liep ik met mijn buurvrouw en haar kinderen naar school.
Laat ik me daar toch vallen: nu loop ik rond met een dikke bovenlip.
Leeftijd: 4 en een half jaar
Doofheid
Ik ben nog steeds een beetje doof. Eigenlijk ben ik op dit moment hardhorend.
Volgens de dokter komt dat omdat ik al heel lang verkouden ben, en daarom heeft zich vocht achter mijn trommelvliezen opgehoopt.
En dat duurt een tijdje voordat het weg gaat. Op dit moment onderga ik dan een stevige behandeling met neusspray.
Tot dat moment roep ik gewoon steeds ‘WAT?” als ik het niet versta.
Dat verhinderde trouwens niet dat ik tijdens ‘Karaoke Kids’, een programma op TV waarin kinderen liedjes zingen van bekende artiesten, een liedje van Frans Bauer hoorde: ‘Heb je even voor mij’. Dat liedje was namelijk ook bij ons op de disco.
Leeftijd: bijna 4 en een half jaar
Terugblik op 2009
We zitten inmiddels al in 2010, het jaar waarin ik 4 jaar oud ga worden, en dus naar school zal gaan. Maar ook verleden jaar is er veel gebeurd:
Zo hoefde ik bijvoorbeeld eens niet naar het ziekenhuis afgelopen jaar. Ik ben wel een aantal keren ziek geweest, met als toppunt de net opgelopen waterpokken. Mijn zusje had ze al gehad, maar ze heeft mij duidelijk aangestoken.
Op deze foto valt het nogal mee: nu heb ik veel meer waterpokken in mijn gezicht, maar het goede nieuws is dat ze ook alweer beginnen uit te drogen.
Afgelopen jaar ben ik ook begonnen met mijn eettherapie. Sinds februari krijgen zowel ik, als ook mama en papa les in hoe ik moet eten. Dat gaat soms moeizaam, en ik besef dat dat veel van mijn ouders vraagt. Ik heb ook al twee keer een terugval gehad, zodat de therapie daar steeds op aangepast moet worden.
Op dit moment gaat het eten van de warme maaltijd wel aardig, vla (vooral vanillevla) gaat ook wel goed, maar het pijnpunt is de boterham. De huidige methodiek omvat vooral negeren van mijn gedrag, want kennelijk ben ik een aandachtsfreak, en dat moet afgeleerd worden. Al die aandacht was ook wat vermoeiend was voor mama en papa. Dus nu krijg ik nog maximaal twee prompts om te gaan slikken: een licht tikje onder mijn kin (‘je moet slikken’), en daarna, mocht dat nog niet geholpen hebben, krijg ik door middel van een vinger het stukje brood in mijn keel gedrukt (‘en je zult slikken’). Dat lijkt cru, maar in realiteit komt het zelden zover en schrik ik al bij de gedachte.
Broodmaaltijden beginnen dus ook te vlotten, alleen zit er nog geen automatisme in.
Tot slot nog een zwart-wit fotootje van mij, en rest mij niets anders dan jullie een gelukkig en succesvol 2010 te wensen.
Leeftijd: 3 en een half jaar
Kijk ook: [ eetprobleem ]
