Dunja's wereld

Bloed prikken

Vandaag ben ik in het ziekenhuis geweest: ik moest bloed laten prikken en een zweettest doen.

Toen ik binnenkwam, kreeg ik een toverpleister op beide handjes: die zouden ervoor zorgen dat ik niets zou voelen van het bloedprikken. Ik vond die dingen, die door verband op hun plek werden gehouden maar lastig en daar moest ik een beetje om huilen.

Toen mocht ik even in de speelkamer gaan spelen. Dat vreemde speelgoed vond ik maar niets, maar gelukkig hadden mama en papa wat speelgoed van thuis meegebracht: er gaat toch niets boven je eigen speelgoed.

Toen moest ik naar een ander kamertje voor de zweettest. Door middel van elektrische stroompjes probeerden twee zusters mij aan het zweten te brengen. Daarvoor moest ik 3 kwartier stil zitten en alhoewel het allemaal geen pijn deed vond ik het maar niets en heb de hele tijd gehuild. Papa en mama zijn toen liedjes voor mij gaan zingen en toen ging het een beetje met mij. Die zweettest was niet gelukt (waarschijnlijk zweette ik niet genoeg), dus ik moet maandag nog eens :’(

Daarna mocht ik weer in de speelkamer.

Toen moest ik naar weer een ander kamertje en daar moest ik op een groot bed gaan liggen. Twee zusters gingen toen minstens 15 buisjes vullen met mijn bloed. Ook hiervan voelde ik gelukkig niet zo heel veel, maar ook hier moest ik weer stil liggen en dus ook weer huilen. Ik was ook al een beetje moe.

Toen ik weer thuis was mocht ik naar de Teletubbies kijken en voelde ik mij al snel beter.

Leeftijd: 1 jaar